این اردو رو از طرف دانشگاه لیان بوشهر رفتیم جای همه شما سبز

عکس های بیشتر در ادامه مطلب

سالیانیست دراز
 که وجودش آرام
 زیر این سلسله خاک
 لحظه ای چشم به هم نگذاشته

 خستگی در پس این عمر غریب
 لاله ها می گریند...
 لاله ها می گریند؟!
 لاله تنْواند اشک
 در پس چشمانش
 حلقه زند!
 لاله ی آزاده
 لاله ی خون در بر
 گریه نتْواند کرد...

 لاله این جا آرام؛بی صدا می میرد!
 لاله با ماها نه!با خدا می میرد!
 سالها می گذرند...
 آسمان ها سرخند...
 کوهها در سرسام...
 قلبها در رگبار...
 لاله ی غرق خون
 پیش از این غوغاها
 پر صدا می میرد!

شاعر:نهال خاکسپار

بهار90

بسم الله لرحمن الرحیم شعر بوشكان
بسی نادان گذارد مایه از جان        که تا نابود گردد دشت بوشکان
ولی کور کورخوانده با این فکر باطل        زند طعنه بر او هر مرد عاقل
کسی که او ندارد آب خوردن             چرا با بوشکان گردیده دشمن
در انبارش نباشد دان گندم            خودش را جازده با مال مردم
در اول نام بوشکان سر قلم بود         همیشه پرچم بوشکان علم بود
هوایش خوب پهناور زمینش        بلوک بود جملگی زیر نگینش
نمی دانم چرا این نام نیکو         به یکباره مبدل گشت به پشتکوه
کنم خواهش زمسئولین استان        نگاهی افکنند بر دشت بوشکان
همان دشت که هوایش دلپذیر است         همان دشت که در استان بی نظیر است

در اول باید بخش گرددکه در تاریخ نامش نقش گردد    دوم تامین نمایند آب ما راکه تا ایزد دهد اجر شما را
سوم از همه مهمتر بود راه     که باید ساخت آن را با خود و دلخواه
هر آنچه من در این ابیات گفتم      یقین دان که دو صد چندان نگفتم
اگر خواهی بدانی نام من راه     کنی شیرین زلطفت کام من را
هژبری شهرت و نامم امیر است که شلدان زادگاه این حقیر است

باتشکر از امیر هژبری